A A A

Systemy oznaczania stali

Zamieszczamy wybiórcze wskazówki o kodowaniu stali. Autor nie ma na celu definiowania pełnego systemu znakowania stali, (grube katalogi nie dają sobie z tym rady), a jedynie chce pomóc w odczytywaniu gatunków stali – aby orientować się w najbardziej typowych przypadkach nazewnictwa i aby uniknąć nieporozumień wynikających z mylnej interpretacji tego nazewnictwa.

    Podział podstawowy:
  • Stary system wg polskich norm PN
  • Nowy system wg europejskich norm EN

    Nowy system EN wg norm europejskich to dwa sposoby oznaczenia :
  • EN 10027-1: 1994 – symbole literowe i cyfrowe (alfa-numeryczne)
  • EN 10027-2: 1994 – system cyfrowy – symbolika wyłącznie cyfrowa

Te sposoby EN znakowania stali wywodzą się z tradycji niemieckiej, a zwłaszcza system cyfrowej numeracji znany jako tzw. Werkstoff Numer.
System znakowania gatunków stali wg EN 10027-1, rządzi się regułami, które jednak nie są stałe. Reguły stosowania oznaczeń alfa-numerycznych zmieniają się w zależności od grupy stali do których się odnoszą. Litera L raz może oznaczać przeznaczenie materiału na rury, kiedy indziej litera L – to przeznaczenie do pracy w niskich temperaturach (-50oC). Wszystkiego wyjaśnić się nie da przy pomocy reguł – wtedy trzeba uszanować nazewnictwo takie jakie jest, gdyż taki był proces historyczny powstawania tych nazw.

Poniżej kilka podstawowych wskazówek i wypisów mających ułatwić rozszyfrowanie kodów stosowanego nazewnictwa stali wg EN 10027-1.
Strony: 1 2 3 4 5 Następna »